Blog artikel

Over sacrale plekken gesproken

by | apr 28, 2016 | Natuurbeleving | 0 comments

Zie jij de sacrale plekken nog die vlak voor je voeten liggen?

Er zijn hier in ons mooie Nederland zoveel prachtige sacrale plekken te vinden. Als je je verbind met je eigen bodem wordt dat (weer) zichtbaar voor je. Maar als je constant weg gaat bij je eigen bodem dan kan je het niet meer zien en voelen, je jakkert er aan voorbij.  Vaak weet men niet eens van het bestaan in ons landje, het ligt echter gewoon voor je voeten.

Men verteld elkaar vaak liever hoe geweldig het allemaal wel niet was op vakantie, liefst zover mogelijk van huis. De schoonheid van van de oudheid en al die heilige plekken die bezocht werden. En natuurlijk is dat mooi, echter wist jij dat diegene die Avebury hebben gebouwd hier ook in ons land o.a. de grafheuvels hebben gebouwd? Het zijn de mensen uit de Klokbekercultuur, onze voorouders. Zij bevolkten ook ons land (deze info is o.a. te vinden in het boek: Seidr van Linda Wormhout).

Een heilige en sacrale plek benader je ook op die manier, rituelen pas je toe vanuit diezelfde intentie en vanuit krachtige eenvoud. Zo was ik gisteren weer even bij de grafheuvels van Hoog Soeren een magische plek met een bijzondere energie, ik kan er op de fiets heen. Het is er heilig en verstild… Je voelt een duidelijke verbinding met deze heiligheid, bij mij roept dat altijd een enorm respect op. Dat respect voel ik dan ook weer terug komen bij mijzelf… Het verstild me en maakt me kwetsbaar. Inzicht komt dan altijd als vanzelf naar me toe. Ik voel me gezegend, ook als ik hierbij beelden te zien krijg. Ook in dit gebied waar ik graag woon, leefde het volk van de Klokbekercultuur. In de omgeving van Apeldoorn liggen zo’n 150 grafheuvels waarvan er maar een tiental zijn onderzocht, aldus het boek Seidr.

Ervaar het zelf ook eens en sta er eens bij stil…  Altijd vanuit respect! We wonen met z’n allen in een prachtig landje, zo divers en magisch, als je het maar wilt zien en er niet aan voorbij gaat.

Met magische groet, Bianca